Welke conclusies trekken auteurs van een belangrijk overzichtsartikel in Pharmacotherapy (1) over de verschillende soorten slaapmedicatie? Om tot gefundeerde aanbevelingen te komen zochten ze in een reusachtige medische database, MEDLINE genoemd, naar studies, verschenen tussen 1996 en 2006 over de behandeling van slapeloosheid en verkregen ze verder informatie vanuit recente professionele meetings.
Een groot aantal studies hebben aangetoond dat de aanpak zonder slaapmiddelen doeltreffend is in de aanpak van slapeloosheid. Als er toch naar slaapmedicatie wordt gegrepen is dat onder strikte voorwaarden en beperkt in de tijd, namelijk bij recente slapeloosheid, dus korter dan 3 weken aanwezig, als ze zeer ernstig is en bij hoge psychische nood. De behandeling wordt best gestopt na 1 tot 2 weken.
Benzodiazepines zoals lorazepam (Loramet bvb) zijn (meer lezen…)
Dr. Bruno Ariens:
Sam, 8 jaar oud, zet zich na het avondeten achter zijn bureau om zijn huiswerk te maken. Hij is zich niet bewust van de alsmaar toenemende opbouw van slaperigheid, kort na de middag heeft hij wel een dipje gehad, maar nu is hij volledig geconcentreerd op de leerstof. Diep in zijn hoofd draait zijn waakcentrum op volle toeren om Sam wakker te houden door weerwerk te bieden aan de opkomende moeheid.
Maar dan beginnen de signalen om wakker te blijven te verminderen, de slaapdruk neemt toe en Sam kan een geeuw niet meer onderdrukken. Na een half uurtje ontspanning gaat hij naar bed en als hij zijn ogen sluit, vertrekt een signaal naar een kliertje in de hersenen dat melatonine vrijzet in het bloed. Dit natuurlijk slaaphormoon wordt de hele nacht door aangemaakt en onderdrukt de werking van het waakcentrum. Zich onbewust van al die automatische processen in zijn hoofd geniet Sam nog even van de warme, zachte geborgenheid van zijn bed, om zachtjes dromenland binnen te glijden. (meer lezen…)